ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ!

  Βρισκόμαστε σε μια πολύ κρίσιμη και οριακή κατάσταση, μέσα στη δίνη μιας πολύ σημαντικής κρίσης του καπιταλισμού λόγω της οικονομικής υπερσυσσώρευσης  του κεφαλαίου. Η σημερινή απελπιστική κατάσταση του κόσμου της εργασίας αλλά και η επισφαλής κατάσταση της μεγάλης πλειονότητας των ανθρώπων που ζουν στην Ελλάδα ήταν η επιδίωξη και η απάντηση του κεφαλαίου και του πολιτικού συστήματος σ’ αυτή την αναδιάρθρωση που βαθαίνει τον νεοφιλελευθερισμό, που επιτίθεται σε ό,τι είχε απομείνει από εργασιακά δικαιώματα, που τσακίζει συντάξεις, που φέρνει την ανεργία στο 23%, που οδηγεί κόσμο στην αυτοκτονία . Η σφοδρή αυτή επίθεση του κεφαλαίου δεν θα μπορούσε και δεν έμεινε αναπάντητη από τον κόσμο της εργασίας και τη νεολαία. Ο κόσμος αυτός αντιστάθηκε στους χώρους εργασίας, στους δρόμους και στις πλατείες και με τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις του απονομιμοποίησε το πολιτικό σύστημα και την υπάρχουσα κατάσταση και οδήγησε σε μία σειρά από γεγονότα  όπου έφεραν τις εκλογές της 6ης του Μάη. Στις εκλογές του Μάη και του Ιούνη  όλες αυτές οι κινηματικές διαδικασίες του κόσμου της εργασίας, των ανέργων, των συνταξιούχων κ.λ.π.  πήραν μια συγκεκριμένη πολιτική μορφή η οποία εξέφραζε σε μεγάλο βαθμό τα αιτήματα τους, έδινε απάντηση στα προβλήματα τους, αλλά πάνω απ’ όλα αγωνίστηκε μαζί τους σε όλους τους χώρους όπου προσπαθούσε να περάσει η βάρβαρη πολιτική της εκάστοτε κυβέρνησης αυτά τα 2μισι χρόνια, τη μορφή της ενωμένης αριστεράς.

    Η Ριζοσπαστική Αριστερά ήταν εκεί στις πανεργατικές απεργίες, στις πλατείες, δέχονταν στο πλάι των εργαζομένων την πρωτοφανή και βίαιη καταστολή η οποία δεν φόβιζε αλλά πείσμωνε ακόμα περισσότερο τον εξεγερμένο κόσμο. Όμως το σημαντικότερο ήταν πως ο Ριζοσπαστική Αριστερά ηγεμόνευσε πολιτικά σε αυτούς τους χώρους, έβαζε τα πολιτικά προτάγματα της συγκυρίας, δεν φοβήθηκε τις μάζες αλλά έμαθε από αυτές,  με αποτέλεσμα να τον αντιμετωπίζουν οι πολίτες διαφορετικά από ολόκληρο το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα. Έτσι πάλεψε ο λαός και συνεχίζει να παλεύει τις πολιτικές των μνημονίων και του Μαύρου Μετώπου (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ), έτσι αντιλήφθηκε μεγάλη μερίδα αυτών πως το πρόβλημα της κρίσης δεν είναι οι μετανάστες διότι και εκείνοι είναι κομμάτι της εργατικής τάξης που πλήττεται βάναυσα, αλλά επιδίωξη των κυρίαρχων είναι η στοχοποίηση τους σαν εύκολο στόχο, όπως κάποτε στοχοποιούσαν τους κομμουνιστές. Έτσι αντιλήφθηκε το λαϊκό κίνημα πως δεν υπάρχει καμία διαπραγμάτευση στις τάξεις των κυρίαρχων αλλά υπάρχει μία δύναμη η οποία μπορεί να καταργήσει τα Μνημόνια και να δώσει ένα εναλλακτικό σχέδιο κοινωνικής και παραγωγικής ανασυγκρότησης με κριτήριο και προτεραιότητα τις κοινωνικές ανάγκες.

    Η δική μας άποψη, άποψη που εκτίμησε ο λαός τον Μάη και τον Ιούνη του 2012, είναι πως ο νεοφιλελευθερισμός δεν επιδέχεται διορθώσεις, αλλά μονάχα ανατρέπεται και η ανατροπή αυτή θα έρθει με αντιπολίτευση και αγώνες μέσα και έξω από τη βουλή.  Επομένως οι κοινωνικές τάξεις οφείλουν να οργανωθούν και να παλέψουν στους κοινωνικούς τους χώρους «ώστε να ανοίξουν τον δρόμο για την κυβέρνηση της Αριστεράς, την ελπίδα του κόσμου για ένα μέλλον πέρα από τον νεοφιλελευθερισμό με ορίζοντα την κοινωνική δικαιοσύνη, την ελευθερία, την ισότητα, την αλληλεγγύη, τον σοσιαλισμό. Η ανάγκη για την επεξεργασία, τη ζύμωση και την ιδεολογικοπολιτική πάλη για τον σοσιαλισμό του 21ου αιώνα είναι άμεσο καθήκον».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s